Naar Dublin

Beetje laat. We zijn al een week thuis. Hier het voorlopig laatste deel van Ierland.

Even het adres als je ook naar de Burren wilt gaan en een groot huis wilt hebben. Carrowduff, Co. Clare, V95 XYA8, Ierland.
Wij gaan weer richting Dublin en de van Barneveldjes trekken verder richting Connemara. We hebben als eindpunt een hotel in Swords. We hadden eerst iets geboekt in Dublin maar dat was afgemeld wegens waterschade. Maar een hotel in Swords is een prima alternatief en Swords ligt op een kwartiertje rijden van het vliegveld.
We hebben voor de reis van de westkust naar de oostkust de volgende tussenstops op ons programma staan:
1 Clonmacnoise
2 Brú na Bóinne

Voordat we bij 1 waren stuitten we op Kilmacduagh Abbey Church. Even uit de auto om te kijken. Deze ruïne staat bekend om de middeleeuwse kerkruïnes en de hellende ronde toren. Dit is met 34,5 meter de hoogste nog staande ronde toren van Ierland. De toren leunt bovendien ruim een halve meter uit het lood. Deze diende als klokkentoren en vluchtplaats bij plunderingen.
Het grootste gebouw op het terrein heeft elementen die teruggaan tot de 10e eeuw.   St. John's Church is een kleinere kerkruïne ten noorden van de begraafplaats, vermoedelijk daterend uit de 12e eeuw. Daarnaast nog een ruïne van een Augustijner abdijkerk die iets verderop ligt, bekend om de gedetailleerd uitgesneden kapitelen.
Daarna kwamen we aan bij 1 (Clonmacnoise) wat vergelijkbaar is met Kilmacduagh maar nog iets uitgebreider.
Clonmacnoise is een van de beroemdste en belangrijkste vroegchristelijke kloostersites van Ierland, gelegen aan de rivier de Shannon. De historische nederzetting werd rond het jaar 544 gesticht door de heilige Ciarán en groeide in de middeleeuwen uit tot een toonaangevend Europees centrum voor religie, kunst en wetenschap.
Even wat zaken opsommen:
De Kathedraal is de grootste van de aanwezige kerken op het terrein, daterend uit de 10e eeuw.
Keltische Hoogkruisen: Opvallende stenen kruisen met gedetailleerd snijwerk.
Ronde Torens: Twee vrijstaande stenen torens die dienden als klokkentoren en vluchtplaats bij plunderingen.
Kerkruïnes: Het complex telt de overblijfselen van meerdere kleine kerken (zoals Temple Doolin en Temple Melaghlin).
Historische begraafplaats: Er liggen meer dan 700 vroegchristelijke grafstenen verspreid over het terrein.
Lekker struinen over de zeer fotogenieke begraafplaats.

Hier hebben we dus nu twee van die kloosterruïnes gezien, maar op de Aran Islands hadden we ook al 1 gezien (The Seven Churches op Inishmore). In Glendalough hadden we ook al zo'n klooster complex gezien. Allemaal uit het jaar voordat Bonifatius bij Dokkum werd vermoord.

Daarna doorgereden naar Brú na Bóinne. Een tussenstop bij een Farm Shop waar een mevrouw zat te spinnen. Op de parkeerplaats 2 auto's en een bezem.
Even wat achtergrondinformatie over Brú na Bóinne Valley.
Brú na Bóinne is een prehistorisch complex van grafheuvels in het oosten van Ierland met de beroemde grafheuvels Newgrange, Knowth en Dowth. Dit Werelderfgoed is ouder dan Stonehenge en de Egyptische piramides.

De collectie megalithische kunst van Brú na Bóinne is verspreid over meer dan 90 monumenten, maar de site staat vooral bekend om Newgrange, een grafheuvel, die dateert uit ongeveer 3200 v.Chr.

Deze grafheuvel is 12 meter hoog en is een beetje niervormig met een doorsnee van 85 meter. De berg is aan de voorzijde  bekleed met een opvallende, glinsterende muur van wit kwartsgesteente. Dit maakte de heuvel van kilometers afstand zichtbaar.

De heuvel representeert een soort overgang tussen het rijk van de levenden en de doden. In de binnenkamer werden de verbrande resten van een selecte elite geplaatst. Omdat de zon tijdens de winterzonnewende de donkere kamer binnendringt, wordt gedacht dat de heuvel fungeerde als een 'kosmische baarmoeder'. Het zonlicht bevruchtte symbolisch de aarde, wat zorgde voor de wedergeboorte van de zielen van de doden en de terugkeer van het leven in het nieuwe jaar

Tijdens de winterwende verlicht de opkomende zon de diepste/middelste kamer van Newgrange via een speciale opening boven de ingang.

Hoewel we te laat waren om er in te kunnen, hebben we wel een rondleiding rond de grafheuvel gehad met een uitstekend verhaal erbij. In het visitors centre een goed verhaal en een nagemaakte gang naar het middelpunt van de graftombe.

Hoewel de rivier De Boyne ook nog bekend is van de slag om de Boyne (ik begreep dat de slag om de Boyne ook in de buurt van de grafheuvels heeft plaatsgevonden) en dus heel belangrijk is voor Noord-ierland, zijn wij verder gegaan naar ons hotel. 
Dat hotel bleek geen hotel maar het huis van Indiase familie.
Savonds gegeten in The Old Schoolhouse, in Swords.

De volgende dag om 4 uur opgestaan om naar het vliegveld te gaan.