Donderdag Goslar

Ik dacht dat het watermanagementsysteem ten dienste stond van de stad Goslar, maar het is gemaakt voor de mijnen ten zuiden van de Rammelsberg die net ten zuiden van Goslar ligt.

Het is gedurende een periode van ongeveer 800 jaar ontwikkeld om te helpen bij het proces van ertswinning voor de productie van lood, zink, zilver en koper. De bouw begon in de middeleeuwen en het systeem werd op grote schaal ontwikkeld aan het einde van de 16e eeuw tot de 19e eeuw. Het bestaat uit een complex stelsel van kunstmatige vijvers, kleine kanalen, tunnels en ondergrondse riolering. 

Wij zijn de Roederstollen ingegaan via de ingang waar eigenlijk het water naar binnenging. Dat water kwam dan uit een soort stuwmeer/vijver en de hoeveelheid water wat de tunnel inliep kon worden ingeregeld.

Dit water dreef een waterrad aan en het viel dan naar beneden en kwam via een tunnel bij een volgend rad aan. En dit vier maal. Elk waterrad had een diameter van meer dan 7 meter en was in de berg in een grote uitgehakte ruimte gemonteerd. Natuurlijk was het in onderdelen via de watertunnel naar binnen gebracht en daar terplekke weer inelkaar gezet. Met elk waterrad konden tonnen met erts omhoog worden gebracht/getild. Het water werd dan via een laagst gelegen tunnel de berg weer uitgevoerd.

Tevens was er een waterrad ingebouwd die waterpompen kon aandrijven zodat ook op nog grotere diepte kon worden gewerkt.

Bewaard gebleven zijn 107 stuwmeren, 310 km kanalen, 30 km ondergrondse riolering, daarvan zijn zelfs nog 65 vijvers, 70 kanalen en 20 km ondergrondse riolering in werking. 

De technologische "snufjes" waren in een werkend schaalmodel zichtbaar waarbij vooral de gebruikte (afstandsbediening-)bediening van waterschotten en remmen opviel, de krukassen en de personenlift.

Een groot museum is in de gebouwen van de mijn gehuisvest en beslist de moeite waard.

Na de tour nog een rondje gewandeld over de berg en deels door een regenbuitje.

Het was een mooie dag, dat wel.