Innsbruck

Vandaag was het of wandelen of Innsbruck. Na lang dimdammen werd het Innsbruck waarvoor het eigenlijk ook al weer laat was. Een dik uur rijden zodat we er om -pak m beet- 1 uur waren. Ouderwets een vvv gezocht voor een kaart van de stad en daarna een terrasje voor een bakje koffie. Na de koffie begon het hard te waaien en zachtjes te regenen.  Het fotogenieke van de stad is dan weg;  donkere lucht en geen goed uitzicht op de bergen rond de stad. Maar gelukkig klaarde het op tijdens onze tweede schaft. En dan ziet alles er weer veel kleurrijker uit. We hebben de hoogtepunten even bekeken. Het kasteel buiten de stad was wel iets te ver. Wel konden we de skischans zien vanuit de stad. Als je onder de triomfboog doorkijkt kun je de schans zien. Ik denk dat de skischans uit 1964 stamt. Nu zit er een uitkijkpunt bovenop lijkt het. In 1976 was het zo dat in eerste instantie de Olympische Winterspelen toegewezen was aan Denver, Colorado in de Verenigde Staten. De lokale bevolking had echter grote problemen met de financiële en de milieu-impact van het sportfestijn. Het IOC besloot daarop om opnieuw, net als in 1964, de Spelen toe te wijzen aan Innsbruck.

Nog even het huis met het gouden dak. Het meest bekende dak van Innsbruck. Meer dan 500 jaar geleden gaf keizer Maximiliaan de opdracht om de eenerker te versieren met 2.657 vergulde koperen platen. Vanaf het balkon bekeek de keizer riddergevechten en zijn onderdanen.

Enfin, Innsbruck is een mooie, gezellige stad.

Savonds geëzeld bij de Schrama's.