Zondag

Een beetje vreemd is dat hier in het gebied van Oberlausitz, maar ook meer naar het noorden in Niederlausitz, alle plaatsnaamborden tweetalig zijn. Het lijkt Pools of een andere Slavische taal. Je verwacht misschien Duits in Polen maar geen Pools in Duitsland. Dat werd dus een kwestie van uitzoeken en de Amersfoortse filatelistenvereniging bracht mij op het goede spoor. Het zijn de Sorben. Een klein volk met een eigen taal, cultuur en folklore dat zich door de eeuwen heen als Slavisch volk in de Lausitz kon handhaven. De Sorben zijn nazaten van een westslavische stam de Wenden. Ten tijde van de grote volksverhuizingen rond 900 vestigden zij zich in het gebied tussen de Saale en de Oder in Midden-Europa.

Vandaag gewandeld rond Guttauer Teichgrupe. De Guttauer vijvergroep bestaat uit 13 vijvers (dat klinkt als een plasje maar het is meer een meer) strak tegen elkaar met een totale lengte van zo'n 3,5 km bij 1 km. De watertoevoer vindt plaats vanuit het zuiden en de afvoer bevindt zich aan de noordrand van de vijvers, in de richting van de Alter Fließ en de Löbauer Wasser. Allemaal dammetjes met schotjes, waarvan mijn reisgenoot ook niet de exacte naam weet. En zij zou er verstand van moeten hebben.

De eerste vijvers werden al in de 12e eeuw aangelegd in het laagland van de Oberlausitz. In de vroege middeleeuwen werd de vijverteelt uitgebreid door Frankisch-Duitse immigranten. De karperteelt was de meest winstgevende industrie in de middeleeuwen, omdat de verder drassige en voedselarme grond nauwelijks geschikt was voor de teelt van gewassen. Vis was hoofdvoedsel.

De Guttau-vijvers werden in 1657 verder aangelegd door het landgoed Guttau. Ze werden begin 18e eeuw omgebouwd en uitgebreid. Tegen het einde van de 19e eeuw had deze groep vijvers al zijn huidige omvang bereikt.

Sinds begin jaren negentig kunnen vissers hun vijvers extensief en natuurvriendelijk beheren.

Als je hier wandelt is het net of je in Nederland bent; helemaal vlak en veel water. Ook goed te fietsen.

Zulke vijvers vindt je op meerdere plaatsen in dit gebied.

Maar als je nog iets verder naar het noorden gaat dan kom je na ongeveer 60 km uit bij bijvoorbeeld de Sedlitzer See. En er zijn meer van deze meren die ook door mensenhanden zijn gemaakt. Het zijn namelijk bruinkool mijnen waar in dagbouw bruinkool werd gewonnen. Door de Energie Wende is de bruinkoolwinning gestopt en hebben ze die gaten vol laten lopen. En zo ontstaat een heel groot merengebied.

Vandaag ook de meest smerige cappuccino gedronken bij een restaurant met de naam "Zur Einkehr". Echt veel te veel cacao. Dat was één keer maar nooit weer. Daarna toch nog één geprobeerd bij "HAUS DER TAUSEND TEICHE".  Beter, maar ook goor. Te veel caramel of zoiets. Smiddags was het spelletje middag op de camping. Gewonnen en verloren. Lekker schnitzels gegeten met biertje erbij.

Het was weer een mooie dag....